Kriebels

Gepubliceerd op 7 juni 2026 om 18:13

De score tussen Ivan-Icey en mijzelf staat op 5-2-3. Ivan loopt dus duidelijk op kop als het om kriebelen gaat. Hoewel hij op zijn werk weer het onderspit delft ten opzichte van zijn collega’s. Daar had zijn collega’s er al 25 op 1 dag te pakken!

We hebben het hier dus over teken… Dit heerlijke weer vinden zijn overduidelijk ook heerlijk, en nu het gras wat hoger komt is de brug naar ons makkelijk geslagen. Dus voelen we het overal kriebelen. Doet me denken aan de dagelijkse tekencontroles op de welpenkampen.. Gelukkig zijn zowel Ivan als ik nu 2x ingeënt tegen TBE, dus zijn we daar nu zo goed als tegen beschermd. En hopelijk vinden we ze snel genoeg om ook de ziekte van Lime te voorkomen. Blijkbaar hebben de ziektes minder vat op katten, en kunnen ze ‘alleen’ bloedarmoede veroorzaken, en natuurlijk de kriebelende beestje meenemen naar binnen. Dus draagt Icey nu een zendertje wat geluid moet maken en heeft hij zo’n vies chemisch goedje in zijn nek gekregen om hem te beschermen.

Niet alleen de teken kriebelen hier, ook de hoeveelheid pollen. Ik heb er uiteindelijk zelfs allergiepilletjes voor moeten slikken, want mijn ogen, neus en keel traanden en kriebelden tot ontstekens aan toe. Het is bizar wat voor laag pollenstof er in huis opstapelt. Na het stofzuigen met een natte doek er langs is het enige wat echt helpt. En na een kleine regenbui (wel de eerste in een maand) zag de straat er gewoon geel uit hier.

Die regen is ook een dingetje, waar Ivan dan weer een beetje kriebelig van wordt. Vorige keer vertelde ik al dat het hier droog was, maar nu hadden ze toch echt regen voorspeld. Donderdag zou het 11 milimeter, vrijdag 2, zaterdag 4 en zondag 7milimeter regenen. Dus Ivan heeft overal extra manieren gezocht om zoveel mogelijk regenwater op te vangen. En vervolgens ieder kwartier kijken op de regenapps waar de regenbui nou bleef. Tsja… met in totaal toch meer dan 50 m2 dakoppervlak hebben we echt niet meer dan 50 liter gevangen… dat is dus amper wat. En dus heb ik een zwaar teleurgestelde man hier.  

Icey heeft daarentegen weer heel andere kriebels… die wil alleen maar naar buiten. En na even rondhobbelen, dan vooral op de tuinset onder hoes gaan liggen. Daar kan hij echt uren blijven liggen. Goed voor onze verplichte rustpauzes. Boekje en breiwerk mee en genieten van de zon. Tsja, dat is dan weer het heerlijke voordeel van zo weinig regen!

Maar we hadden ook weer een hoop leuke activiteiten deze week. Vorige week nog in het dorp gegeten, waar we ineens tussen allerlei Denen zaten, maar ook die kunnen dus gezellig zijn en we hebben wel echt weer super lekker gegeten! Dinsdag was al weer de laatste koorrepetitie voor de zomer helaas, maar de afsluiting met koffie en wat lekkers was ontzettend leuk om de medekoorleden zo wat beter te leren kennen.
Gister had ik weer breicafe, en dit keer zaten we op een alpacaboerderij, waar ze ook een winkeltje en cafeetje bij hadden. Met heerlijk weer hebben we de hele middag buiten gezeten, de alapaca’s mogen voeren en gezellig gekletst.
En ook vanochtend zat best weer vol. Vanochtend kwamen twee collega’s met hun kinderen langs. Zo ontzettend leuk! Na wat wennen werd er door de kinderen druk bloemetjes geplukt, boom geklommen en fantasie-koffie en taart gefabriceerd, terwijl de volwassenen heerlijk koffie/thee en cake aten buiten in de zon (ook hier toch best fijn dat mooie weer).
Aansluitend besloten we ‘even’ langs een plantjes ruilmarktje te gaan onderweg naar de supermarkt. Gewapend met wat overschot aan eigen planten gingen we naar het nog kleinere dorpje om de hoek (zo’n dorp wat echt maar uit een huis of 6-10 bestaat). We dachten eerst even onze neus om de hoek te steken voor we de plantjes pakten, want je weet natuurlijk nooit of je gelijk zo snel mogelijk wil vluchten met zo iets. Maar het was gezellig, onze planten waren we al voor een deel kwijt voor wij bij een vrij tafeltje om uit te stallen kwamen, en het ‘even’ werd een uur of drie. Blijkbaar hadden we een gat in de markt met onze courgettes, basilicum en struiktomaten. Maar ook de pepers en rabarber zijn we uiteindelijk kwijt geraakt. De laatste 4 plantjes hebben we weggegeven. De rest is geruild of zelfs verkocht. Tsja… kom je op een plantenruilmarkt, is de eerste vraag die je krijgt: wat wil je er voor hebben… eeuuuhhhh… Nu wonen we echt in een gebiedje waar iedereen van alles bij elkaar koopt aan creaties. Iets gratis ontvangen vinden ze dus echt niet kunnen. EN dus helpen ze je ook door te zeggen wat ze normaal betalen voor vergelijkbaar goed. Dus wat verlegen nog zijn we nog redelijk aan de onderkant gaan zitten, maar we hebben toch deze plantjes er wel uit gehaald waarschijnlijk. 

Maak jouw eigen website met JouwWeb