Eén maand geleden hadden we precies een jaar de sleutel van ons nieuwe huis, twee weken geleden waren we precies een jaar geleden getrouwd en over twee weken wonen we hier precies een jaar. Jemig wat is de tijd hard gegaan!

Het is kwart voor zeven. Ik eet mijn yoghurt op om zo aan de slag te gaan. Ondertussen zeurt Icey bij Ivan om naar buiten gelaten te worden. Maar dan stopt er een groot blauw monster voor de deur. Grote auto groot geluid in de woorden van Icey. Tsja, hij zal even moeten wachten. Het elektranet gaat vervangen worden en de afgelopen week zagen we de eerste voorbereidingen. Grote haspels met kabels, nieuwe elektra kastjes, en nu dus een lading zand. En dan niet met een vrachtwagen zoals wij die kennen, maar een met een aanhanger erachter, zo groot als twee laadbakken. Ze zullen dus wel snel gaan beginnen… daar gaat onze rust.

Na twee weken vrij met een paar ochtenden werken, had ik tenslotte ook een hele week echt helemaal vrij. En na die week mocht ik weer gewoon aan het werk. Ivan ook…. Dachten we. Maar ik ga te snel, ik zal jullie meenemen in onze avonturen tussendoor:

Nu is ook voor mij ook een soort van mijn vakantie begonnen, dat wil zeggen ik een paar ochtendjes werk, maar verder vrij ben. Want we hadden toch geen behoefte om weg te gaan, en op dit moment voelt het de hele tijd al als vakantie. Dus dit is een mooie manier om voor het werk nog wat voor de gestelde tijden wat te kunnen afronden en tegelijkertijd wat uren te sparen voor later dit jaar. 

Het is de tijd dat de bessen rijp zijn… dus hebben we al een aantal keer een toetje gegeten van yoghurt met aardbeien, bosaardbeien, zwarte bes, aalbes en kruisbes. De aardbeien groeien nog even door, een restje kruisbessen ligt in de vriezer maar de rest is inmiddels op: door ons of familie ree.

Hoe vaak we de afgelopen periode wel geen opmerkingen hebben gehad dat het bij ons vast een stuk kouder zou zijn dan in Nederland. Was het in Nederland boven de 30 graden werd ons ‘meegedeeld’ dat bij ons vast maar een graad of 20-24 zou zijn.

Zo’n liedje uit mijn jeugd wat in eens bij mij naar boven komt nu ons ritme de afgelopen paar maanden gaat veranderen, want een ritme hadden we:

Het leven hier in Zweden doet wat met je. We komen meer buiten dan in Nederland, zitten veel meer dieren en leven veel dichter bij de natuur. En dat merken we... alle drie, maar ik misschien nog het meest. Yeah baby, I'm getting wild!

Ja! Ik heb mijn uitslag binnen! Ik ben geslaagd voor mijn examen! Vervolgens was het nog even afwachten of ik nog een bewijs kreeg, want die kreeg ik niet via de onderwijsinstelling, maar afgelopen vrijdag kreeg ik netjes een bewijs van slagen binnen vanuit de Gemeente. En ik had nog een B ook. Best trots dus...

De score tussen Ivan-Icey en mijzelf staat op 5-2-3. Ivan loopt dus duidelijk op kop als het om kriebelen gaat. Hoewel hij op zijn werk weer het onderspit delft ten opzichte van zijn collega’s. Daar had zijn collega er al 25 op 1 dag te pakken!

En toen zat er ineens al weer drie weken tussen de laatste blog en nu… we gooien het maar op de examenstress. Klinkt als een goede reden toch? Maar heel eerlijk: we hebben het gewoon best druk gehad.