En toen was het gedaan met de rust…

Het is kwart voor zeven. Ik eet mijn yoghurt op om zo aan de slag te gaan. Ondertussen zeurt Icey bij Ivan om naar buiten gelaten te worden. Maar dan stopt er een groot blauw monster voor de deur. Grote auto groot geluid in de woorden van Icey. Tsja, hij zal even moeten wachten. Het elektranet gaat vervangen worden en de afgelopen week zagen we de eerste voorbereidingen. Grote haspels met kabels, nieuwe elektra kastjes, en nu dus een lading zand. En dan niet met een vrachtwagen zoals wij die kennen, maar een met een aanhanger erachter, zo groot als twee laadbakken. Ze zullen dus wel snel gaan beginnen… daar gaat onze rust.

Maar ook mijn persoonlijke rust is voorbij, want mijn cursus maatschappijleer is gestart. En oei, dat is toch best veel lezen en veel opdrachten. En een stukje historie en de Zweedse kant zijn nieuw, gelukkig is de rest op zich bekend, hoogstens ergens in een vakje weggestopt. Bovendien heeft het leren op latere leeftijd van dit soort vakken nog een ander nadeel: vroeger nam je het gewoon aan, je leerde wat je voorgeschoteld kreeg en dat was dé waarheid. Nu heb ik toch vaak nog verdiepende vragen en wil ik dan ook precies weten hoe het Zweedse systeem zich verhoudt tot het Nederlandse (leve de AI)… leuk, maar wel tijdrovend.

En wat superleuk was: ik ben hier naar een lokale conferentie geweest over het watersysteem. Net als in Nederland zijn ook hier de thema’s klimaatverandering en waterkwaliteit. Super leuk om te zien wat hier speelt en hoe ze er hier mee omgaan. En het werkbezoek op de tweede dag was ook super interessant! Hergebruik van bagger en riet, ruimtelijke oplossingen die water vasthouden en filteren… Ik heb me goed vermaakt. 

Ook voor Ivan is het gedaan met de rust, hoewel wel anders dan we verwacht hadden. Door de droogte is het werk stilgevallen. Het bedrijf waar hij weer zou gaan starten heeft zoveel klussen afgezegd gekregen dat ze het vaste personeel niet eens bezig kunnen houden. Dus Ivan heeft voorlopig geen nieuw contract. Ze bellen als ze weer werk hebben. En dus gaat Ivan nu 3 ochtenden naar de Zweedse les en is daarnaast enerzijds weer aan het solliciteren, anderzijds met een ander groot project begonnen… als jullie goed zoeken kunnen jullie zelfs vanaf daar de sporen ervan al zien. 

Ondertussen wordt er nog steeds hard geklust. De veranda en het balkon zijn weer stralend wit, echt het doet gewoon pijn aan je ogen als je aan komt lopen. Dat betekent dat de volgende klus al weer is opgestart: het aanleggen van een grindpad langs ons houthok naar achter met het grind waar de buurman heel graag van af wilde. En dan hebben we ook nog de tuin… tot nu toe aten we aardappels direct uit de grond, maar het is nu langzaam aan tijd om ze echt te rooien. Afgelopen weekend het middelste bed gerooid… oef daar kunnen we wel een tijd van eten!

Het weer is ook hier nu toch echt omgeslagen. Het is 18-20 graden, maar een stuk vochtiger. Het voelt met name ook een stuk kouder. De tomaten en peperplanten hebben we dan ook maar weer naar binnen verhuisd om wat er nu nog hangt warm te laten afrijpen. 

En dus uiteindelijk ook zo druk dat ik deze van de week al af had, en hem dus nog niet gepost had, omdat ik nog geen foto’s erbij had gedaan. Tsja, beter laat dan nooit toch?