Nu is ook voor mij ook een soort van mijn vakantie begonnen, dat wil zeggen ik een paar ochtendjes werk, maar verder vrij ben. Want we hadden toch geen behoefte om weg te gaan, en op dit moment voelt het de hele tijd al als vakantie. Dus dit is een mooie manier om voor het werk nog wat voor de gestelde tijden wat te kunnen afronden en tegelijkertijd wat uren te sparen voor later dit jaar.
En de vakantie zijn we goed begonnen met het eten bij Zweedse vrienden. Hoe grappig is het om na het aanbellen de kids al enthousiast ‘Ivan, Ivan’ te horen roepen. Dat is niet voor het eerst. Ivan is toch vaak wel de favoriet. En daar horen ook verplichtingen bij. Na het zien van de speciaal voor ons opgeruimde slaapkamer (goede tactiek van pappa en mamma?) en een rondje door de tuin om de kippen te zien en bessen te plukken moest er uitgebreid gespeeld worden met een ballon. Oh ja, tussendoor hebben de volwassenen ook nog wel wat kunnen kletsen… het was dus gezellig!
Door de week doen we dus een aantal wandelingen, waarbij ik mijn enkel train en Ivan vooral kijkt waar hij kan vissen. En ondertussen wordt er hout gestapeld, diverse kleine klusdingen opgepakt en gerelaxed. Vrijdag gaan we een eind fietsen, waarbij we de fietsen achterop de auto een stuk meenemen, zodat we hele andere landschappen zien.
Gelukkig werden we al snel weer afgeleid doordat mijn broer op de stoep stond. Samen met hem zijn we naar een boerderijmarktje geweest, een lokaal museum bezocht, een koffieroosterij bezocht, is Ivan samen met hem wezen Zipp-linen (modern woord voor kabelbaan), hebben we heerlijk gekookt en gegeten en heb ik het vooral heel zwaar gehad met twee mannen die iets te goed samen konden spannen tegen mij…hmmm
De dag daarna zou het de hele dag gaan regenen, dus hebben we een grotere stad opgezocht. Met museum, winkels en een extra grote vissinkel. Viswinkel als in het werkwoord vissen, niet om eetbare vis te kopen dus… Ivan liep er glunderend rond. De winkels gaven verder een goed beeld: dit is een plaats met wat grotere keus, mochten we het nodig hebben. Best handig om te weten. Plus: ik heb er gelijk maar een zomertrui gekocht, want het breien van mijn zomertrui red ik deze zomer niet meer. Kan ik toch wat aan. En ook het museum was interessant en veelzijdig met een stukje techniek, politiek, kunst, cultuur, van alles dus.
Toen we weer terug thuis waren hadden we wel een kleine teleurstelling: de voorste stapel mooi gestapelde hout was ingestort. Doordat daar de zon op stond was het hout aan de voorkant gaan krimpen, waardoor alles naar voren kwam. Tsja, daar lag Ivan’s harde werk.
Kortom: de week is weer voorbij gevlogen!
Maak jouw eigen website met JouwWeb