Terug naar normaal?

Voor ons (de baasjes, ja we weigeren onszelf toch echt personeel te noemen), ging het vorige week weer het normale ritme in. Werken en klussen werden weer opgestart, de Zweedse les begon weer, lunchwandelingen door het bos en door de sneeuw. Het zou toch bijna saai worden?

We zouden bezoek van Nederlanders die hier een vakantiehuis hebben krijgen in het eerste weekend van het jaar, maar door de weerberichten zijn ze toch maar een dag eerder naar huis gereden, zodat de kinderen maandag op tijd op school konden zijn. Ook onze logees hebben uiteindelijk de trein vanuit Kopenhagen naar huis moeten pakken en hebben er zo’n 15 uur langer over gedaan dan gepland. En dat er bij jullie in Nederland ook sneeuw lag hebben we meerdere malen gehoord, haha. Dus ja, we weten dat we daarvoor niet hoefden te verhuizen.

Waar ik in Nederland de sneeuw echt vreselijk vind, geniet ik hier met volle teugen. Vooral met de net gevallen sneeuw en de blauwe luchten is de wereld zo mooi! Zelfs Ivan gaat nu mee op lunchwandelingen. Icey weigert daarentegen volledig. Hij ruikt even bij de buitendeur, steekt een pootje buiten de deur en rent dan snel weer naar zijn verwarmde matje. Maar goed, dat had hij jullie zelf al verteld natuurlijk. Hoewel… ook op dat gebied is wat nieuws te vertellen, maar dat later. 

In de eerste paar dagen in het nieuwe jaar was er hier zo’n een halve meter sneeuw gevallen. Toch gaf dat hier geen enkel probleem, hier deed alles het nog gewoon. Zelfs de enkele klager op facebook wordt door anderen terecht gewezen dat ze niet moeten klagen maar begrip moeten hebben en gewoon zelf ook een sneeuwschep moeten pakken. En we weten: als bij ons in de straat de sneeuwschuiver is geweest, dan kunnen we ook prima op pad, want dan is de rest ook al begaanbaar gemaakt. Hier betekende de sneeuw een gratis work-out doordat we moesten sneeuwscheppen. Best zwaar met een stalen sneeuwschep waar de sneeuw aan vast moet plakken ben ik achter gekomen, onze kunststof sneeuwschep werkt dan echt een stuk lichter! Ook leverde het sneeuwscheppen weer nieuwe contacten op, want wat bindt er nu meer dan naar de overburen zwaaien als je allebei de auto probeert vrij te graven? We maken een kletspraatje met de zoon van de overbuurvrouw en zijn vrouw en wisselen telefoonnummers uit. Gezellig toch! 

Het contact levert gelijk ook een handig ander contact op: een tip voor een goede garage hier een kilometer of 10 vandaan. En laten we die nu net nodig gehad hebben! Voor de kerst waren we bij een garage gaan informeren hoe het importeren van de auto’s werkt. We hadden ze al aangemeld bij de instanties hier, maar ze moeten nu dus nog een keuring ondergaan. Maar zonder zweeds nummerbord kan je geen afspraak online maken, dus zit er niets anders op dan langs gaan. En niet iedere garage mag auto’s invoeren, maar bij de tweede hadden we raak. Die kon het zelfs gelijk wel even doen anders? Tsja, tot hij het brandende lampje zag…. Het lampje wat waarschijnlijk ligt aan de veranderende samenstelling van benzine over de jaren heen en die in Nederland niet gemaakt kon worden… pfff. En hij had wel een tip voor een garage, maar dat was wel even 60km van ons huis. Dan is een goede garage op 10km van ons huis toch een stuk prettiger. Maar inmiddels is Ivan dus langs gegaan, is er een onderdeel besteld en staat er voor volgende week een afspraak voor een reparatie. Beter!

Met het klussen is nu tijd voor de werkkamer. Dus is de werkkamer nu naar de woonkamer verhuisd. Tijdens het klussen wordt de oude wandklok uit mijn familie opgehangen (zonder klepel, want die is nog kwijt), vindt Ivan nog mooier behang onder het behang in de werkkamer, wordt het plafond daar geschuurd, geplamuurd en geverfd en worden de kastdeuren in de slaapkamer netjes afgehangen. Er gebeurt weer genoeg. 

En ik dacht dat er nog wat bij kon aan klussen, zo miste ik nog wat stopcontacten in de bijkeuken… Dus liet ik de keukenmachine van het aanrecht daar afwandelen … oeps! Wel zonde van de kap, hopelijk kan ik die nog ergens krijgen. De keukenmachine zelf doet het gelukkig nog.  En inmiddels hebben we dus twee extra stopcontacten daar.

En ondertussen was ook de wol voor mijn nieuwe breiproject binnen gekomen! Echt super mooie wol, helemaal blij mee. En ook de kleur is onwijs gaaf. Heeft Ivan zelf uitgekozen, want het gaat een bodywarmer voor hem worden. Na een proeflapje, en wat puzzel en rekenwerk (ik had echt nog nooit een patroon gelezen) ben ik begonnen…. En na een toer of 10 nog een keer opnieuw begonnen… Gelukkig heb ik chat GPT die me dan gerust stelt, dat het aan de wol ligt en niet aan mij dat werk breder uitvalt dan het proeflapje van 10cm. Na een nieuwe rekensom kan ik het werk weer opnieuw opzetten… hopelijk gaat het nu wel goed.