De buurman aan de ene kant is overleden, dus dat dat huis te koop staat is logisch. Aan de andere kant was zij met name zo ontzettend eenzaam, dat die naar ‘de stad’ willen verhuizen snappen we ook nog. Maar nu staat het huis daarnaast ook ineens te koop. Je gaat het je bijna afvragen: jagen we iedereen weg hier?
Gelukkig hebben we van de week ook de achterburen ontmoet, wat een hartstikke leuk gesprek was. Zij is Zweeds en hij Oostenrijks en ze wonen hier voor de helft van de tijd en hebben blijkbaar de laatste maanden voor onze buurman gezorgd. Later in de week werd er nog vriendelijk gezwaaid. Ook hebben we weer bijgekletst met degene die bloedhonden heeft. Ik kan er altijd zo van genieten om die beesten met hun flapperende oren te zien rond springen op het veld tegenover ons. Maar blijkbaar zijn we niet zo eng, nu maar hopen dat we bij hen niet ook snel een te koop bord zien! En vooral hopen op leuke nieuwe mensen in de straat!
Deze week was ook even spannend, want Ivan had zijn examenweek voor zijn Zweeds SFI niveau C. Twee ochtenden van 8 tot 12 had hij een nationaal examen. Hier blijkt duidelijk dat onze drie jaar taalvoorbereiding echt nuttig was. Waar meerdere mensen al afhaakten onderweg omdat het te snel gaat, heeft Ivan blijkbaar in de lessen tegenwoordig het hoogste woord en geeft hij als eerste antwoorden als de rest stil blijft. Hij is dan ook glansrijk geslaagd en door naar niveau D. Jippie!!!
Voor het invoeren van de blauwe wagen had Ivan wel een herkansing nodig. Met het mooie weer kon deze ook zonder winterbanden wel weer de weg op. En ja, we weten het: officieel is het nog iets te vroeg voor zomerbanden, maar gelukkig kijken ze daar niet naar met de invoerkeuring. De regels voor de verlichting zijn bij invoer nogal streng, en dus werd hij op de knipperlichten afgekeurd. Gelukkig hadden we de originele (volgens Ivan veel minder mooie) lichten nog, en dus was het twee dagen later alsnog geregeld. Na de keuring werd vervolgens gezegd: zo, nu kan je de mooiere weer terugbouwen. Tsja…
Een dag later bleek door een systeemfout in Nederland de uitschrijving niet helemaal gelukt te zijn, Maar die man kwam toch bij ons in de buurt en wilde de papieren wel even op komen halen om het alsnog te regelen. Wauw, wat een service! Dat scheelt ons weer een ritje van ruim 40km.
En let op: ook dit allemaal regelt en bespreekt Ivan allemaal in het Zweeds tegenwoordig. We deden dus al de conclusie dat de rollen langzaam gingen omdraaien. In het begin moest ik af en toe aan de kant stappen om hem ook de kans te geven om te oefenen. Nu spreekt hij iedere dag Zweeds op school, en ben ik degene die achterloopt met oefenen. Haha, zo kan het lopen.
Zelf had ik deze week vrij van werk. Vrij om wat noodzakelijke dingen te kunnen regelen. Vrij om me voor te bereiden op mijn eigen Zweedse cursus die maandag start. Vrij om gesprekken te hebben voor zomerbanen. Vrij om… Pfff…een week met vrij, maar toch tijd te kort. Een week vrij, maar alsnog overweldigend, juist omdat ik me op dat moment besef dat we nog lang niet gesetteld zijn en me besef wat er allemaal nog moet gebeuren voor we zover zijn.
Gelukkig is het hier nog steeds heerlijk weer en zijn er ook genoeg ‘cadeautjes’ die weer even laten zien waar we het (ook) voor doen. Als we met Icey in de tuin lopen vliegt er gewoon een visarend over. Wauw wat is zo’n beest groot zeg! Een ochtendwandeling levert me vlakbij mooie ervaring op door kraanvogels in het veld te zien en te horen. Die beesten zijn echt enorm! Ik dacht eerder aan het formaat struisvogel dan ooievaar bij het zien van die beesten.
Überhaupt om Icey hier zo te zien genieten is al een cadeau. Het praten met woorden gebruikt hij steeds meer. Niet alleen maar om zijn favoriete snack te krijgen, maar ook de knop ‘buiten’ wordt met dit weer regelmatig gebruikt. Met ‘klaar’ vertelt hij ons dat we nu maar klaar moeten zijn met ontbijten (in de keuken), ‘ja’ dat hij vindt dat iets mag…. Nu alleen nog koppelen aan wat hij dan wil… ja wat? Maar ook dat komt soms. Dus zijn er weer twee woorden toegevoegd: Ivan en Jennifer.
We hebben de knoppen langs ons lichaam gehaald, zodat ze ook naar ons ruiken. Want hij ruikt vaan aan de knoppen voor hij drukt. Binnen 5 minuten werden ze al gebruikt… We weten het, langzaam creëeren we een monster, haha.
Volgende week start dus mijn cursus Zweeds. Ik doe de cursus op 50%… dat is dus 10 uur per week zeggen ze. En daar kan ik het dan wel weer benauwd van krijgen. Nu zou het mij minder tijd moeten kosten, omdat ik al verder ben, maar mijn reactie was dus wel om het bestelde boek maar alvast uit te lezen voor de cursus begint. Uh, ja. Ik hoor wat ik zeg. Vandaag dus even geen Zweeds huiswerk… toch ben ik op bladzijde 260 gekomen al, haha. Heb ik de eerste uren al ingehaald.
En in de avonduren heb ik zowaar mijn kussen en de bodywarmer afgerond. Best trots op mezelf.
Vorige week zijn we met een paar dames van het breicafe naar een wolwinkel gereden. We hadden de auto’s geparkeerd bij het vandrarhem (jeugherberg) waar daarna het breicafe ook was en zijn vanaf. Daar in een auto verder gereden. Het leverde wel even een schrikmoment op voor de eigenaresse van het vandrarhem, die dacht dat er een grote groep kwam lunchen en zij het vergeten was. We hebben er later hartelijk met elkaar om kunnen lachen. Ons uitstapje was super gezellig… en ik heb alvast weer wol voor mijn volgende project: een zomertrui. Die komt vast af voor volgend jaar zomer, haha!
Het heerlijke weer is natuurlijk ook reden om te genieten van onze tuin. en dan niet alleen om commando van Icey… ‘s Ochtends drink ik graag mijn koffie op ons achterplaatsje in de zon. We moeten nodig eens een loppis afspeuren naar een leuk bankje voor daar. Hebben we meteen een goede reden om deze tweede hands zaakjes af te gaan, heb er nu al zin in!
‘s Middags is het voor op onze veranda echt heerlijk vertoeven met een bak thee en een (studie) boek. Ook al is het maar een graad of 10-12, in de zon en uit de wind kan je er heerlijk zonder jas zitten.
Ook hebben we weer kleine dingen gedaan in de tuin. De tweede appelboom is gesnoeid, de struiken die over onze aardkelder hingen zijn weggehaald en we hebben bepaald waar we de composthoop en de eerste bedden voor de moestuin willen hebben. Conclusie: plannen genoeg, we hoeven ons nog niet te vervelen!
Maak jouw eigen website met JouwWeb